Leksykon

Używamy plików cookie, aby pomóc w personalizacji treści, dostosowywać i analizować reklamy oraz zapewnić bezpieczne korzystanie z serwisu. Korzystając z witryny, wyrażasz zgodę na gromadzenie przez nas informacji. Szczegóły znajdziesz w zakładce: Polityka prywatności.

Najstarsze zapisy archiwalne na temat wsi Byszewy pochodzą z 1391 r. Właścicielami Byszew byli przez długi czas członkowie rodziny Plichtów. Teodor Plichta nabył Byszewy w 1803r. od poprzednich właścicieli Piotra Staniewskiego oraz Piotra i Stefana Nagórskich.

W pobliżu miejscowości znajduje się najwyższe na terenie PKWŁ wzniesienie 284 m. n.p.m. z charakterystycznym skupiskiem anten przekaźnikowych. Niedaleko wzgórza stara opuszczona baza radziecka.

Park podworski w Kolonii Dobieszków pozostał zachowany w dość dobrym stanie. Park wraz z dworem powstał w drugiej połowie XIX w. Obecnie zajmuje pow. ok. 7 ha. Na terenie parku można znaleźć wiele gatunków drzew i krzewów. Najstarsze z nich, a zarazem najcenniejsze (stary dąb, lipa i kasztanowiec) rosną na wschód od przebudowanego dworu. W 1979r. dwór wraz z parkiem przeszedł w posiadanie OHP (Ochotniczych Hufców Pracy).

Starokatolicki kościół Mariawitów z 1910r. wraz z cmentarzem znajdującym się na południe od kościoła, usytuowany jest we wschodniej części wsi. Kościół o charakterystycznej neogotyckiej sylwecie dość często spotykanej na obszarze Parku. 

We wschodniej części miejscowości znajduje się zabytkowy cmentarz niemiecki. Cmentarz umiejscowiony jest na niewielkim wzniesieniu i porośnięty drzewami. Ślady mogił słabo widoczne. Ogrodzenie cmentarza zbudowane jest z kamieni polnych.

Miejscowość o wyjątkowych walorach krajobrazowych. W południowo-zachodniej części wsi, tuż za skrętem na Byszewy znajduje się niewielki zabytkowy cmentarzyk. Położony jest na lekkim wzniesieniu wśród pól. Z drogi widoczny jest jako niewielki zagajnik. Jest to cmentarz ewangelicki z przełomu XIX i XX w. Założony jest na planie prostokąta. Mogiły zarosły trawą, a wokół widnieje ślad ogrodzenia z kamieni polnych.

W zachodniej części wsi na wzgórzu porośniętym lasem znajduje się zabytkowy cmentarz ewangelicki. Do dziś zachowały się jedynie resztki ogrodzenia z kamieni polnych i ślady mogił.

Po raz pierwszy nazwa miejscowości pojawiła się w źródłach pisanych w 1389 r. jako Grzmancza. Obecnie miejscowość składa się z dwóch części: Grzmiącej Starej i Grzmiącej Nowej. Ok. 500 m za starszą częścią osady, wzdłuż zabudowań ciągnie się głęboko wcięta dolina potoku o tej samej nazwie.

Las Janinów jest największym w Polsce Środkowej kompleksem bukowym. Jest to zbiorowisko o charakterze kwaśnej buczyny niżowej. Występuje tu bogate wczesnowiosenne runo leśne (rozwija się ono wyjątkowo bujnie jedynie wiosną, przed rozwojem liści na drzewach, które w późniejszym okresie zasłaniają światło i uniemożliwiają rozwój runa). Zdominowana jest ono przez zawilca gajowego, przylaszczkę, kopytnika. Szczególne przyrodniczo-leśne znaczenie posiada 45-cio hektarowy obszar, który porasta bukowy drzewostan nasienny.

Wzgórze o wysokości 252 m n.p.m. Z wierzchołka pagóra można podziwiać piękny krajobraz dorzecza Moszczenicy (źródła na wschód od Byszew), a zwłaszcza panoramę Starych Skoszew otoczonych od zachodu lasami dobieszkowskimi, a od wschodu lasami janinowskimi.

Powered by Spearhead Software Labs Joomla Facebook Like Button