Mroźne słońce, malownicze wzniesienia i przyszli przewodnicy świętokrzyskiego PTTK – tak w skrócie można opisać nasze ostatnie działania terenowe w Przedborskim Parku Krajobrazowym (PPK).
Spotkanie rozpoczęliśmy od wejścia na Górę Krzemyczą. Choć mróz dawał się we znaki, błękitne niebo i doskonała widoczność z tamtejszej wieży obserwacyjnej zrekompensowały trudy wspinaczki. To właśnie tam, patrząc na panoramę regionu, omówiliśmy:
- Cele i zadania PPK: misję ochrony walorów przyrodniczych, historycznych i kulturowych.
- Strukturę Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Łódzkiego (ZPKWŁ): w skład którego wchodzimy.
- Unikalne położenie: PPK to szczególny punkt na mapie, łączący województwo łódzkie i świętokrzyskie. Ta „pomostowa” rola parku była szczególnie istotna dla naszych gości – przyszłych przewodników PTTK z regionu świętokrzyskiego, którzy wkrótce będą promować te tereny wśród turystów.
Kolejnym etapem była lekcja biologii i wpływu działalności człowieka na przyrodę w terenie. Odwiedziliśmy dwa rezerwaty, które stanowią skrajne przykłady relacji człowiek–natura:
- Rezerwat „Bukowa Góra” (Ochrona naturalnego dziedzictwa): Tutaj podziwialiśmy las o charakterze pierwotnym. To miejsce, gdzie rządy sprawują siły przyrody, a człowiek jest jedynie obserwatorem. Bukowy starodrzew naturalnego pochodzenia pokazuje nam, jak wyglądały drzewostany na podłożu wapiennym przed wiekami.
- Rezerwat „Murawy Dobromierskie” (Antropogeniczny skarb): To fascynujący przykład, jak paradoksalnie degradacja terenu przez człowieka doprowadziła do powstania czegoś niezwykle cennego. Dzięki dawnej działalności ludzkiej rozwinęły się tu murawy kserotermiczne. W przeciwieństwie do Bukowej Góry, ten rezerwat wymaga stałej ingerencji człowieka (ochrony czynnej), aby powstrzymać naturalną sukcesję krzewów i drzew, która mogłaby zniszczyć chronione siedliska.
Naszą wędrówkę zakończyliśmy w wyjątkowej oprawie. Zimowe, zachodzące słońce oblało krajobraz rezerwatów głęboką, pomarańczowo-czerwoną barwą, podkreślając surowe piękno Przedborskiego Parku Krajobrazowego.
Dziękujemy przyszłym przewodnikom za wspólną wymianę doświadczeń i merytoryczne rozmowy.
Do zobaczenia na szlaku!
