24 września obchodzimy Dzień Grzyba. Polskie lasy obfitują w grzyby, które niektórzy z nas chętnie zbierają ale oprócz tych, które cenimy najbardziej czyli jadalnych są też inne na które nie zwracamy uwagi.
Nieformalny podział grzybów dzieli je ze względu na: widoczną postać plechy (grzyby wielkoowocnikowe, grzyby mikroskopijne), miejsce występowania (grzyby mszakolubne, nadrzewne, nagrzybne, naporostowe, naziemne, podziemne, wodne), sposób odżywiania się i znaczenie (grzyby chorobotwórcze, drapieżne, pasożytnicze, saprotroficzne, symbiotyczne) oraz znaczenie kulinarne (grzyby jadalne, niejadalne, trujące).
Soplówka bukowa (Hericium coralloides)
Wszystkie grzyby są cudzożywne, mogą zatem żyć tylko w siedliskach zawierających związki organiczne, wiele gatunków wymaga do życia tylko minimalnych ich ilości. Mogą być saprotrofami czyli odżywiać się martwą materią organiczną, lub pasożytami żyjącymi kosztem innych, żywych organizmów. Grzyby zasadniczo nie są niezdolne do aktywnego ruchu, choć prymitywne grzyby wielokomórkowe wytwarzają zdolne do ruchu, jednokomórkowe, uwicione zarodniki pływkowe zwane zoosporami. Charakterystyczną cechą grzybów jest ściana komórkowa zbudowana z chityny.
Grzyby są bardzo istotnym składnikiem obiegu materii w przyrodzie, jako jedyne organizmy mają zdolność do rozkładu ligniny oraz mają duże znaczenie przy rozkładzie celulozy dzięki specyficznemu enzymowi – celulazie. Grzyby są reducentami, ostatnim ogniwem w łańcuchu pokarmowym, bez nich większość ekosystemów przykryłaby warstwa nierozłożonych liści, gałęzi itp. a zawarte w szczątkach organicznych związki nie wróciłyby do ekosystemu i nie były dostępne dla innych potrzebujących ich organizmów.
Grzybówka hełmiasta (Mycena galericulata)
Opr. i zdj. D.WB
